Αιμορροΐδες

Οι αιμορροΐδες είναι αγγειακές δομές στον πρωκτό που παίζουν φυσιολογικό ρόλο στην αποφυγή της διαρροής κοπράνων και αερίων. Διακρίνονται σε εσωτερικές όταν αναπτύσσονται στο εσωτερικό του ορθού και σε εξωτερικές όταν αναπτύσσονται γύρω από τον πρωκτό. Η κύρια αιτία δημιουργίας τους είναι ο συνδυασμός της αυξημένης πίεσης στον πρωκτό και της χαλάρωσης των στηρικτικών συνδέσμων τους. Παράγοντες κινδύνου είναι κυρίως ο σύγχρονος τρόπος ζωής (καθιστική ζωή/εργασία), η διατροφή (χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες, αυξημένο σωματικό βάρος), η δυσκοιλιότητα, η συνεχής άρση βάρους, οι εγκυμοσύνες στις γυναίκες, το άγχος και η κληρονομικότητα.

Οι εσωτερικές αιμορροΐδες ταξινομούνται ανάλογα με το αν προβάλλουν δια του πρωκτού και με τον τρόπο που ανατάσσονται.

Στάδιο I:Αιμορροΐδες που δεν προεξέχουν από τον πρωκτό, αλλά μπορεί να προκαλούν μικρή αιμορραγία.

Στάδιο II:Αιμορροΐδες που προεξέχουν κατά τη διάρκεια της κένωσης, αλλά επανέρχονται αυτόματα.

Στάδιο III:Αιμορροΐδες που προεξέχουν μετά την κένωση και απαιτούν χειροκίνητη επιστροφή για να αναταχθούν.

Στάδιο IV:Αιμορροΐδες που παραμένουν μόνιμα προεξέχουσες και είναι δύσκολα ή αδύνατο να επανέλθουν (Μόνιμη Πρόπτωση).

Χαρακτηριστικό σύμπτωμα όλων των σταδίων αιμορροϊδοπάθειας είναι η απώλεια αίματος, ενώ η δυσφορία και ο πόνος αυξάνονται με το στάδιο.

Προσοχή, εκτός από την κλινική εξέταση με επισκόπηση και δακτυλική εξέταση της περιοχής, θα πρέπει να προηγείται ενδοσκοπικός έλεγχος, δηλαδή κολονοσκόπηση πριν την χειρουργική αντιμετώπιση, ειδικά σε άτομα άνω των 40 ετών.

Η αντιμετώπιση τους μπορεί να είναι συντηρητική για τις μικρού βαθμού εσωτερικές αιμορροΐδες. Για τις 3ου και 4ου βαθμού αιμορροίδες, όμως η αντιμετώπιση είναι πλέον χειρουργική. Η κλασσική αιμορροϊδεκτομή (Milligan-Morgan), ενώ παρείχε πολύ καλά αποτελέσματα χαρακτηριζόταν από έντονο μετεγχειρητικό πόνο μέχρι την πλήρη επούλωση τους, αλλά και από την αυξημένη πιθανότητα κάκωσης του έσω σφιγκτήρα. Η ανάγκη για λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο, αλλά και για την ελαχιστοποίηση των ποσοστών κάκωσης του σφιγκτήρα, οδήγησε στην ανάπτυξη νέων τεχνικών, η κάθε μια όμως είχε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της. Για το λόγο αυτό πλέον εφαρμόζουμε συνδυαστικά κάποιες από τις τεχνικές αυτές, όπως εφαρμογή LASER και HAL-RAR, ειδικά στις αιμορροΐδες 4ου βαθμού.

Σημαντικό, για την επιτυχή έκβαση και για την μακροχρόνια αντιμετώπιση τους είναι η άρση του αιτίου δημιουργίας τους, δηλαδή η αλλαγή του τρόπου ζωής.

Τέλος, ο κάθε ασθενής είναι ξεχωριστή κλινική οντότητα, ειδικά όταν συνυπάρχουν και άλλες παθήσεις της περιοχής όπως ραγάδα πρωκτικού δακτυλίου ή/και περιεδρικό συρίγγιο. Για αυτό η θεραπεία θα πρέπει να είναι τελείως εξατομικευμένη, σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς. Ενημερωθείτε σωστά για την πιο κατάλληλη για εσάς θεραπεία.

Η αντιμετώπιση τους μπορεί να είναι συντηρητική για τις μικρού βαθμού εσωτερικές αιμορροΐδες. Για τις 3ου και 4ου βαθμού αιμορροίδες, όμως η αντιμετώπιση είναι πλέον χειρουργική. Η κλασσική αιμορροϊδεκτομή (Milligan-Morgan), ενώ παρείχε πολύ καλά αποτελέσματα χαρακτηριζόταν από έντονο μετεγχειρητικό πόνο μέχρι την πλήρη επούλωση τους, αλλά και από την αυξημένη πιθανότητα κάκωσης του έσω σφιγκτήρα. Η ανάγκη για λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο, αλλά και για την ελαχιστοποίηση των ποσοστών κάκωσεις του σφιγκτήρα, οδήγησε στην ανάπτυξη νέων τεχνικών, η κάθε μια όμως είχε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της. Για το λόγο αυτό πλέον εφαρμόζουμε συνδυαστικά κάποιες από τις τεχνικές αυτές, όπως εφαρμογή LASER και HAL-RAR, ειδικά στις αιμορροΐδες 4ου βαθμού.

Αντίθετα, οι εξωτερικές αιμορροΐδες χαρακτηρίζονται από συνεχές έντονο πόνο, λόγω της διόγκωσης που προκαλεί η θρόμβωση τους. Η χειρουργική αντιμετώπιση τους είναι πιο απλή και συνίσταται στην αφαίρεση του θρόμβου.

Ραγάδα πρωκτικού δακτυλίου

Η ραγάδα του πρωκτικού δακτυλίου είναι το σκίσιμο του πρωκτοδέρματος, δηλαδή ουσιαστικά πρόκειται για μη επουλωθείσα πληγή. Η πιο σύνηθες αιτία είναι ο τραυματισμός από σκληρά κόπρανα.

Χαρακτηρίζεται από έντονο και διαξιφιστικό πόνο που συνήθως συνοδεύεται και με απώλεια αίματος μετά την κένωση και ο πόνος μπορεί να διαρκέσει για αρκετές ώρες. Ο ασθενής συνήθως αναστέλλει τις επόμενες κενώσεις του προκειμένου να μην βιώσει ξανα τον πόνο, με συνέπεια τα κόπρανα να γίνονται ακόμα πιο σκληρά, ενώ ο πόνος προκαλεί έντονο και συνεχή σπασμό του έσω σφιγκτήρα και τελικά να μην επουλώνεται το σκίσιμο.

Σκοπός της θεραπείας είναι η χαλάρωση του σφικτήρα και να γίνουν πιο μαλακά τα κόπρανα.

Η θεραπεία της ξεκινάει συντηρητικά με κρέμες που περιέχουν νιτρώδη για χάλαση του σφιγκτήρα, κρέμες με επουλωτικούς παράγοντες, μαλακτικά κοπράνων, πολλά υγρά, διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες και λουτρό της περιοχής.

Αν δεν αποδώσει η συντηρητική θεραπεία, το επόμενο βήμα είναι η χειρουργική παρέμβαση, η οποία περιλαμβάνει την έγχυση Botox για χαλάρωση του σφιγκτήρα και εφαρμογή Laser για νεαροποίση της ραγάδας, με πάρα πολύ μεγάλα ποσοστά επιτυχίας και ελάχιστες παρενέργειες.

Σημαντικό, το Botox προκαλεί παροδική, μερικών εβδομάδων και όχι μόνιμη χαλάρωση του έσω σφιγκτήρα.

Τέλος, στις λίγες εκείνες περιπτώσεις που επιμένουν, τελείται χειρουργικά, πλάγια έσω μερική σφιγκτηροτομή.

Περιεδρικά αποστήματα

Τα περιεδρικά αποστήματα στην πλειοψηφία τους οφείλονται σε απόφραξη του στομίου των αδενικών κρυπτών του πρωκτικού σωλήνα ή σε φλεγμονή τους (Κρυπτίτιδα).

Κλινικά παρουσιάζονται ως εξέρυθρη, θερμή και επώδυνη μάζα πέριξ του πρωκτού. Αν δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα μπορεί να οδηγήσουν σε συστηματική φλεγμονή με πυρετό και σε παραμελημένες περιπτώσεις ακόμα και σε νεκρωτική φλεγμονή της περιοχής.

Σημαντικό, εκτός της κλινικής εξέτασης (επισκόπηση, ψηλάφηση, δακτυλική εξέταση) θα πρέπει να γίνεται και μαγνητική πυέλου, ώστε εκτός από το μέγεθος να ορίζεται και η σχέση τους με τις γύρω ανατομικές δομές και κυρίως με τους σφικτήρες, για την σωστή χειρουργική αντιμετώπιση τους.

Η αντιμετώπιση των περιεδρικών αποστημάτων είναι αποκλειστικά χειρουργική και συνίσταται στην διάνοιξη και παροχέτευση τους. Η διάνοιξη τους μπορεί να γίνει είτε κλασσικά με νυστέρι, είτε με την εφαρμογή LASER.

Προσοχή, η λήψη μόνο αντιβιοτικής αγωγής, χωρίς να γίνει παροχέτευση του αποστήματος, έχει πενιχρά εως μηδαμινά αποτελέσματα, ειδικά σε μεγάλα και βαθιά αποστήματα.

Αιμορροΐδες